केही प्रश्नहरू :
हामीलाई काम चाहिएको हो कि काम गर्ने मान्छे ? हामीलाई परिणाम चाहिएको हो कि पार्टीको छाप ?
जापानको Hiroshima atomic bombing पछि त्यहाँका नागरिकले माटो बोकेर १० वर्षमा देश उठाए रे । विरोधविना नै राष्ट्रलाई समृद्ध बनाए ।
तर हामीले के बोकेर हिँडिरहेका छौँ :
१. अफवाह ? शंका ? कि आ-आफ्नो दलको झोला ?
२. यहाँ २४ घण्टामा लाइसेन्स बन्छ भने, “खोस्टो” भनेर हेला गर्नै पर्ने ?
३. ढिलो हुँदा गाली, छिटो हुँदा पनि गाली आखिर हामीलाई चाहिएको के हो ?
४. घरघरमा पासपोर्ट पुग्छ भने, “विदेश पठाउन खोज्यो” भन्नै पर्ने ?
५. अनि वर्षौंदेखि लाइनमा बस्दा चाहिँ देशमै राख्न खोजेको हो त ?
६. प्रधानमन्त्रीले फोन उठाउने व्यवस्था गर्छु भने, त्यो पनि नाटक ?
अनि फोन नउठाउँदा “जनताबाट टाढा” भन्ने होइन र ?
७. हामीलाई राम्रो काम देख्दा खुशी हुन किन गाह्रो हुन्छ ? कि खुशी हुन पनि पार्टीको अनुमति चाहिन्छ ?
८. बालेन शाहले गर्छु भन्दा गलत लाग्छ किन ?
९. अर्कोले गर्न नसक्नु सही हो र ?
१०. यो मापदण्ड हो कि अन्धोपन ?
११. हामी देश बनाउने कि बहस मात्रै जित्ने ?
१२. हामी नागरिक हो कि स्थायी विपक्ष ?
१३. जापानीले माटो थपे, हामी के थप्दैछौँ नकारात्मकता ? आरोप ? कि अहंकार ?
हुन त हामी नेपालीसँग ३ करोड प्रश्न छन । दुखेसो छन । त्यसको समाधानको लागि देश बनाउनको लागि हामी बदलिन तयार हुनुपर्छ ।
पात्रो
राशिफल
विदेशी विनिमय
सुन / चाँदी
युनिकोड
मौसम
शेयर बजार
संवाददाता:- प्रशान्त महासागर